I’m A Baby

May boyfriend na nu’n si L pero nang makilala niya si M on their first day as freshmen UST students, pero nakuha niya agad ang number nito.  A week after, tinawagan ni L si M.  “Samahan mo’ko sa General Assembly natin, please.”   Ngayon, eight years na silang together.  L insists hindi siya ang nanligaw, that it was just an innocent phone call (may boyfriend nga naman siya at that time), but that debate is now moot and academic.  Ikakasal na sila M and L next week.  Nang nakilala ko sila, “M and L” na sila so wala naman akong simpatiya sa nameless, faceless ex-bf ni L.

Matagal na ring mag-on sina N at R.  Pero nang unang magkita si N at ang ka-hangout ng kanyang boyfriend na si A, they were, and I’m quoting N, “instantly smitten.” Innocent dates followed, at eventually, nakipag-break si N sa kanyang boyfriend…Fast to present times, two weeks from now, host pa’ko sa kasal nina N at A.  Nakilala ko man ang ex-bf ni N nang sila pa, mas close naman ako kay N, kaya deadma na.

Nu’ng isang gabi, nag-e-emote si A.  Thirteen years old pa lang siya nang makilala ang kanyang girlfriend of 6 years!  At nang mag-Law School si girl, bigla na lang nanlamig ito.  Ikinuwento pa ni A ang mga masasakit na tell-tale signs na na-feel niyang may iba na ang kanyang mahal.  Ang sakit-sakit-sakit!  Though by all accounts my heart should really pour out to my friend A, sa huli hindi ko pa rin siya lubusang madamayan.   Kasi hindi siya umiinom…

Some lifestyle choice bullshit na nag-uugat pa man din sa isang high school promise niya sa kanyang mahal (yes, the one who dumped him unceremoniously for another guy) na hindi sila iinom.  Ang hirap palang makinig sa problema ng hindi laseng.

Actually ang sa buong blog na ito, ito lang ang gusto kong tumbukin.  Naisipan ko na lang kaninang idagdag ‘yung “pagtataksil” stories ng mga apparently successful lovelives ng mga kaibigan ko para hindi naman ako magmukhang lasenggong mababaw ang turing sa pagkakaibigan.  Pero, seriously, dalawang araw na
ng nakalilipas since A’s pouring his heart out to us, it still bothers me na hindi siya uminom.  Kahit na tipsy na kaming lahat, butting in with jokes para hindi siya masyadong ma-depress habang nagkukuwento, kahit tawa na kami nang tawa nina Erika, Kaye, at Aime, hindi pa rin siya uminom.  Kahit seryoso na siyang kinakantiyawan ni Ronnie na, “Uminom ka na.  Kahit isang sip lang.  Kahit ‘yun na lang ang bayad mo sa mga tao rito na nakikinig sa’yo.”  Hindi pa rin uminom si Andrew.  Bakit ko pa nga ba itatago ang pangalan niya, eh, hindi n’yo naman siya kilala?  HINDI TALAGA SIYA UMINOM!

“Pakikisama”, a fascinating aspect of Filipino culture, is now much maligned kasi naa-associate siya sa nepotism, sa corruption, sa bending the rules, sa turning a blind eye sa mali ng mga kakilala…Pero sa case na’to, ano ba naman ang panandalian mong kalimutan ang anumang lifestyle choice o a promise made to a disloyal lover para lang makisama sa mga taong nakikisama sa pagdadalamhati mo?

So sa mga susunod na mangangailangan ng shoulder to cry on, ears to listen, available ako.  Kahit KKB pa!  Basta lang uminom ka rin!  Makisama ka naman!

This entry was posted on Tuesday, November 11th, 2008 at 7:19 am and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.